Thuis heb ik nog een ansichtkaart…

huis moeder

Zo begon  het verhaal.. Met ansichtkaarten, die ik gretig verzamelde op rommelmarkten, bestudeerde op het internet of in de boekjes van Het Heidebloempje. Dit huisje, waar ooit mijn verhaal gestart is, nog lang voor er van mij sprake was, heeft me altijd en erg gefascineerd. Vooral omdat het op de meest romantische plek van Genk lag en wat ik er van wist allesbehalve romantisch was. Alles was er aanwezig, natuur, water, rust, ruimte, mensen, drama… Het werden avondvullende puzzelstukken die langzaam op hun plaats vielen om een avondvullend boek te vormen.. Anderhalf jaar ben ik er zoet mee geweest.

En toen was de cirkel ineens rond, het verhaal was af. Ik had een nieuwe #Ansicht.

En zo belandde ik uiteindelijk afgelopen zaterdag op een keileuk initiatief van de bib van Genk. Ze hadden zoveel mogelijk Genkse auteurs gevraagd. Ik had Stefan Brijs verwacht, natuurlijk, want dat was de enige Genkse klepper die ik kende, maar die was er nu net niet. Tot mijn verbazing heb ik er mensen ontmoet die prachtige dingen deden, sommigen met veel commercieel succes, anderen met veel creatief succes. Ik was een buitenbeentje, al veertig jaar uit Genk weg en niet eens een echte schrijver. Toch was het een erg leuke dag, met veel leuke ontmoetingen en verrassingen. Ik zou hier graag de lijst vermelden met de deelnemers maar ik moet je verwijzen naar de bib van Genk. Met de ravissante Ozlem Uyar, de lieftallige Karolien Vos, Guido Jacky Kees, Arlette Henek, Maria Tuto, Creosa Govaerts, Guy Daniëls, had ik een aangenaam gesprek.  Ik heb veel geleerd het voorbije jaar. Een boek schrijven is één, het verkopen is twee. Een boek doen verkopen is nog meer dan andere producten onderhevig aan marketing en inspelen op de vraag van het publiek. Je moet je verhaal al eerst aan een uitgever verkocht krijgen en dan aan een publiek. Op de weg naar de uitgever liggen veel hindernissen, er is  een ganse markt ontstaan van uitgeverijen die brood zien, niet in je boek, maar in de talloze schrijvers die een boek willen uitgeven. Kwestie van ook hier te zien met wie je in de boot stapt…

Het is een nieuwe wereld die voor me is opengegaan en af en toe post ik een ansichtkaart erover. Intussen werk ik naarstig verder aan mijn volgende boek, een zegen en een vloek maar zeker een verslaving 🙂

Dank je, Jozefine…

Dkaart1ag Emily,

Met tegenzin zag ik het laatste gedeelte van je boek alsmaar dunner worden…. eerst heb ik effe moeten wennen aan de zo gedetailleerde beschrijving van mens en omgeving zonder dat ik het merkte stond ik in het verhaal, en werd zonder het te merken meegezogen in de belevenissen… regelmatig moeten pauzeren om de informatie, zo uitgebreid en naar “echt” beschreven de tijd te laten om te bezinken om van het geheel een totaalbeeld te vormen. Toch moest ik verder lezen, Genk, mijn geboortedorp, gemeente, nu stad… zit er diep in mij, en vooral hoe ik het als kind beleefd heb, zeker ook als tiener, maar de eerste indrukken kleven steviger. Wij woonden eerst in de Harry Decleenestraat, dan in de Kattevenne. Vooraan de Molenstraat, schoenwinkel, Gaby Brouns en haar oude mama, waar ik ooit schoenen kreeg, die ik afschuwelijk vond en me er nergens mee durfde te vertonen…. Als ik er nu over denk, dat soort schoenen wordt nog steeds gedragen, maar als kind heb je zo een ander idee… , verder was er dan de Molenvijver met de kiosk, het zwembad, en er kortbij de huizenrij met “éénhandje”, Koba met hond Bako, dan nog de familie Heelen, met jongvolk, gek van motoren… tegenover de notaris Vanhove, woning, met kinderen, Luc+, Marie-Thérèse en Mark, we kwamen er wel eens, dan de Prairie!!!, de spil in het hele verhaal, oude versleten buitenmuren, en zoveel warmte, koude, emoties binnenin…. Zweet, tranen, norsheid, diep verdriet en verstoken blijdschap, soms… Verder schilder Maclot, ook eens geweest, maar herinner me niet veel meer van het interieur, Radegaisse, met de Normandisch getinte woning en dan was de familie Weltjes, de kapitein en dochter, Réjanne… dikwijls geweest,… waar is de tijd…. en zo wordt het boek ook nog eens een terugkijken in de tijd, voor “mijne” tijd, maar o zo herkenbaar. Enja zeker het witte huis, andere kant van de vijver… het cultuurhuis…

De hoofdpersonages met hun karakterbeschrijving kan men levendig voorstellen, de kamers ruiken, van baklucht, van mest, zweet, en een blije kinderstem tussendoor…. In de gedeeltes, harde gedeeltes over de “ grote” jongens, de twijfels over de “grote” schilder en “groot” en volwassen wordende Catherina worden zo spannend en meeslepend beleefd dat het soms slikken was, en een traan biggelde….

Zo jammer dat het boek, het papier, de bladzijden uitgelezen zijn, maar met de inhoud nog steeds herkauwend, opnieuw malend, ja, het maakte diepe indruk.

Dank u, heerlijke gave om zo te kunnen schrijven,

Dank u, aan Irene om het even tussendoor aan te raden….

Jozefine

“Beste, Graag zou ik dit boek bestellen voor de bibliotheek van… “

Mensen vergeten uiteindelijk wat je tegen hen zegt, maar niet hoe je hen hebt laat voelen… Het is een quote die ik eerder in mijn leven had willen ontdekken. Het zou misschien veel negatiefs bespaard hebben;) Maar ook positief werkt het. Dat bewees dit ene simpele zinnetje.  Het maakte me blij. Omdat het een leuke ervaring is te horen dat een bib je boek wil aankopen. Maar vooral omdat er iemand was die daarvoor  moeite gedaan had. In de zee van onverschilligheid waarin we tegenwoordig zwemmen, was er één visje dat tegen de stroom inzwom om aan de bel van de bib te hangen, dank je wel, miet.  Er zijn de voorbije weken meer van die visjes, die zorgen voor een golf van warmte. Een schoonzus die je correcties doet, en boeken slijt aan kennissen, een schoonzus die je promoot in de plaatselijke boekhandel, familie, vrienden en kennissen die je boek kopen en eerste commentaren geven, lieve klanten uit de winkel die in je werk geloven en er geld aan uitgeven, boekenwinkels die het aankopen… Er is een steen geworpen en de kring breidt uit. Iemand vroeg me: ik heb een boek geschreven, wat moet ik er nu mee doen? Ik kon alleen maar antwoorden: ik weet het ook niet, ik probeer ook maar wat… En ik hoop dat mijn brouwsel in de smaak valt… Als dat niet zo is, dan is het ook geen ramp. Ik heb intussen toch al het fijne gevoel ervaren dat er niet enkel onverschilligheid is in de zee, ook al lijkt het zo. Er zwemmen ook nog visjes met een missie 🙂

Er is geen wereld ideaal

De burkini is het ergste wat onze maatschappij kan overkomen, zo lees ik het in knack. alsof het een feit is, ja, zeg dat wel. Een journalist die zijn eigen opinie poneert als een feit. En het wordt druk over het net heen en weer gepingpongd. Terwijl er een zatte juncker rond strompelt op de top, terwijl ons land moet leven met een vlag- de trots van onze natie- die niet conform de grondwet is, en de rode duivels misschien niet eens  brons halen. Een oorlog wordt langzaam opgebouwd over onze hoofden heen, op de rug van de vrouw, alsof we het vee zijn waarover moet gestreden worden. Ik zou een oorlog willen over al die witte sokken in sandalen, want ze staan symbool voor wansmaak, ik wil een oorlog over al die reetbroeken want ze staan symbool voor rebellie, ik wil een oorlog over al die hotbikini’s want ze staan symbool voor vrouwenonderdrukking, ik wil een oorlog over stretchjurken want ze staan symbool voor de teloorgang van het respect voor het huishoudelijk werk. Alleen, wat ik wil, daar kan je niet mee polariseren. Met een burkini wel.

‘Als je een probleem met geld kan oplossen, dan is het geen probleem’, zei de lieftallige Marcia Liu me eens, ‘ zo zeggen ze dat in China.’  Het probleem is met geld op te lossen, we doen er niemand tekort mee om een oplossing te zoeken zodat mensen kunnen zwemmen met een jurk aan.

 

Het is kwalijker om een bevolking tegen elkaar op te jutten voor zo iets onbelangrijks. Stop alsjeblieft met de vrouw en haar kleding te gebruiken en praat over feiten. Feiten die echt erg zijn in onze maatschappij. Beste journalist, of lees mijn boek, over hoe mensen in oorlogen trappen… Ook hier, ook bij ons. En of je nu links bent of rechts, dat doet er niet toe, je kan mekaar vanuit alle richtingen tegemoetkomen.

BLURB

Het belangrijkste van een boek is de flaptekst, meer nog dan de inhoud, dat zeggen alle blogs van online uitgeverijen die ik de voorbije dagen las. De flaptekst maakt of een koper zich geroepen voelt om je boek te kopen. Die flaptekst overtuigt de koper dat jouw boek niet gemist mag worden. En dat is toch waar het om draait. Iemand schreef dat je eigenlijk je flaptekst al moet schrijven voor je aan je boek begint maar daar ben ik te laat voor…

Hoe doe je dat zo’n flaptekst schrijven? Tips die ik vond waren de volgende: Vat in honderd woorden samen waarover je boek gaat. Zet lukraak twintig woorden die jouw tekst uniek maken naast elkaar en maak er een verhaal mee. Denk bij de selectie van de woorden aan online zoekwoorden. Ga brainstormen: zoek twintig voordelen die het lezen van jouw boek aan de lezer biedt. Zet al die woorden in één tekst. Schrap de overtollige zinnen. Zet de beste zin vooraan. Herlees je tekst en zoek synoniemen. Maak korte zinnen. Leg de tekst opzij en bekijk hem morgen opnieuw. En opnieuw. En opnieuw. Hij is te belangrijk om in één keer afgehandeld te worden.

Ik ben begonnen aan de flaptekst. De eerste versie is klaar. Ik heb het boek terug in mijn handen genomen en ben opnieuw beginnen corrigeren. Door na te denken over de klemtonen in het verhaal leg je andere nuances. Morgen herlees ik de blurb. En corrigeer. Net zo lang tot het de sterkste flaptekst ooit is 🙂slowdown4

ANSICHT

Een boek verkocht krijgen, hoe begin je er aan? Plotseling loop je in een bos met vreemde bomen langs onbekende paden… Ga je zelf drukken en verkopen? Online uitgever proberen? Zijn die betrouwbaar? Gekende uitgeverijen aanschrijven? Maak je daar als debutantje ook maar enige kans? Is je boek goed genoeg geschreven of moet je echt eerst via een redacteur? Heeft het zin om kritiek van anderen te vragen? Hoe moet de cover er uit zien? Zijn daar regels voor? Maak ik proefdrukken? Stuur ik die op of moet alles via mail? Hoe kan je zorgen dat je niet verloren loopt? Overal langs de paden staan er paddenstoeltjes te roepen “pluk me, pluk me”, maar wie zegt dat je er niet gedrogeerd van raakt? En het zou zonde zijn om  na een lange periode hard aan een productje te werken je centen te zien verdwijnen in de handen van iemand die er niets mee doet. Dus zorgvuldig een uitgever zoeken die je effectief helpt bij de promotie. Want een boek verkopen gaat niet zonder promotie. Dus je moet ook promotie maken. En hoe doe je dat alweer? De pers, de sociale media, de betrokken partijen, de doelgroep, je moet ze allemaal zien te bereiken. En in dit schreeuwerige landschap dat de boekenwereld tegenwoordig is lijkt me dat precies het ergste… het is niet omdat ik graag vertel dat ik het ook graag van de daken schreeuw… Maar goed, we gaan stap voor stap gaan, eerst ontdekken hoe die wereld in elkaar zit… wie kan eventueel helpen, zijn er fondsen die de drukkosten helpen drukken, zijn er reglementeringen rond het verkopen van een boek? Ik heb het gevoel dat ik hem beter ‘Glad Ijs’ genoemd had, die eersteling.. In elk geval heb ik nog andere katten te geselen maar dank zij wordpress.goeduitgelegd.nl heb ik alvast een start gemaakt…

Hoe feeëriek mag het wezen in jouw leven? Hoe vaak word jij nog door iets betoverd? Alice in Wonderland, een van de meest fascinerende verhalen ooit, in een notendop. Geniet mee van de mooie deco’s die Goodwill er van maakte.. Building up a new day… .. En toen sloot de deur een stukje van de wereld … “Oei,” schrok Alice, ” Ik kan niet meer terug, maar ik zou terug willen naar hoe het was!” “Dat kan niet”, antwoordde de Hoedenmaker nuchter, “je kan onmogelijk terug naar hoe het was”. “Ik begrijp het”, lachte Alice, ik ben immers helemaal niet meer wie ik gisteren was. Sinds vanmorgen ben ik misschien al vier keer veranderd. Je kan nooit terug in de tijd.” “Denk je? ” vroeg Mad Hatter, “Iets is maar onmogelijk als jij daarvan overtuigd bent!” “Soms”, begon Alice, “Denk ik dat jij echt gek geworden bent, Hoedenmaker!” Mad Hatter keek haar ongelukkig aan. “Maar dat moet je niet erg vinden, ” taterde Alice voort, “De leukste mensen op de wereld zijn een beetje gek!” “Ik ben helemaal niet gek” reageerde Mad Hatter verbolgen, “mijn realiteit is gewoon anders dan de jouwe!” “Zo”, vroeg Alice zuinigjes, “Wat doe je het liefste? Eerst thee drinken of wil je je avontuur nu meteen?” Mad Hatter schudde droevig zijn hoofd en haalde de schouders op. “Ik ben ongelukkig”, zuchtte hij en bleef aarzelend in de schaduw staan. “Dat is niet erg”, antwoordde Alice, “als het pijn doet om naar de zon te kijken, kom ik wel even bij je in het donker zitten. Maar alles gaat voorbij, zelfs dat wat eeuwig lijkt te duren.” “Hoe lang is eeuwig? ” vroeg de Hoedenmaker. “Soms maar een seconde”, grinnikte Alice. “Ik wou dat er een oplossing was voor mijn probleem”, verzuchtte Mad Hatter en keek Alice vol verwachting aan. “Ja, dat is het probleem tegenwoordig,” repliceerde Alice een beetje bitsig. “Iedereen wil een magische oplossing voor zijn probleem, maar niemand wil nog geloven in magie!” “Je zegt het maar, ” antwoordde de Hoedenmaker, maar hoe laat je achter wat er in je hoofd leeft? Ik wou dat ik het kon!” “Je begint met goed te kijken”, zei Alice betweterig, en toen de Mad Hatter rond keek, drukte ze zijn ogen dicht. “Om hier te kunnen zien moet je je ogen sluiten”, begon ze.. “en dan luister je naar het verhaal over een konijn in een wonderland…”. Mad Hatter sloot de ogen en luisterde naar de zachte stem van Alice. Onmiddellijk was hij in een andere wereld en zijn ganse probleem vergeten…

alice5

goodwill-alice

alice4

goodwill- alice

madhatter2

goodwill – the Mad Hatter

madhatter

goodwill- the Mat Hatter

allice2alice3alice1

 

It’s a marshmallow world in the winter…

It’s a marshmallow world in the winter…

gingerbread5

I wait for it all year round….

gingerbread3

Those are marshmallow clouds being friendly,
In the arms of the evergreen trees,
And the sun is red like a pumpkin head,
It’s shining so your nose won’t freeze.

SONY DSC

It’s a yum-yummy world made for sweethearts,
Take a walk with your favourite girl,
It’s a sugar date, what if spring is late,
In winter, it’s a marshmallow world.

gingerbread1

The world is your snowball, see how it grows,
That’s how it goes, whenever it snows,
The world is your snowball just for a song,
Get out and roll it along

gingerbread2

It’s a yum-yummy world made for sweethearts,
Take a walk with your favourite girl,
It’s a sugar date, what if spring is late,
In winter, it’s a marshmallow world,
In winter, it’s a marshmallow world,
In winter, it’s a marshmallow world

Feestjes, feestjes…allemaal feestjes

Feest van de arbeid, feest van grote en kleine mensen, verregende feestjes en zonovergoten feestbeesten..mijn queeste gaat nog een beetje voort… op stylemepretty.com word je overdonderd door allemaal schitterende ideeën voor je eigen kleine pret-park… het verzamelen van al die creativiteit blijft het leukste. dan straks selecteren, prentjes knippen en monteren op een groot blad hoe de decoratie wordt samengesteld. een kleurtje kiezen en het financiële plaatje samenstellen… maar het verzamelen blijft het mooiste omdat je keer op keer verrast wordt door elk leuk idee.. de mooiste plak ik in dit kijkboek. Lees verder

Op weg naar een feestje…

Vanavond zoetjesaan begonnen een voorraad ideeën te verzamelen… het wordt een meisjesfeest met zachte vrolijke kleuren en aan een zachte prijs. Wat ik van decoratie wil, heb ik al, hoe ik het ga uitvoeren en met welk thema, moet ik nog kiezen. Oude kapotte lampenkappen worden prachtige blikvangers, het voordeel is dat je ze kan inkleden met eender welk thema…of je ze nou vol weelderig groen hangt, in legerkleuren of in feërieke pastelstofjes, alles kan.. De kleine vlaggenlijntjes knip je van stof of papier en kan je ook perfect aansluiten op je thema. Vindt je geen papier of stof met hetzelfde motief, dan kies je dezelfde kleur…De schattige gekleurde rietjes geven een feesttafel een superfeestelijk tintje , ze zijn ook prachtig om marshmallows of kleine cakejes op te presenteren…Een gaaf idee zijn de heliumballonnen met een foto van je gasten er aan… Wie het langst blijft hangen wint een prijs!feesteje5

feestje6

feesteje7

feestje8

feestje

feestje6

feestje4

feestje9