PoétiCure en Haikumedicijn, deel VIII

vrij naar Kathy Curtis

4: Aanvaarden


Er zijn zovele manieren om iets of iemand in je leven te verliezen. We rouwen als we een geliefde verliezen, maar ook een scheiding, of een huisdier verliezen, of een job, het zijn allemaal dingen waar we om kunnen rouwen. De laatste fase bij het helen na verlies is de aanvaarding, we zullen nooit meer dezelfde zijn na een verlies maar als we kunnen accepteren, leeft ons verlies op een een rustiger manier in ons.
Hoe voelt het als je een verlies accepteert waar je nooit naar gevraagd hebt? Dat is het onderwerp van deze haiku. Zit stil voor een moment, en roep een verlies in je op dat je nog voelt. Voel het in je lichaam als je het beeld bestudeert dat in je opkomt. Omkader het beeld met een gevoel van aanvaarding. Hoe voelt het nu? Welke woorden komen hierbij bij je op? Geef de haiku de kans om je te helpen zeggen wat aanvaarding voor je doet. Wees vriendelijk en eerlijk, sta open voor alles wat je voelt, misschien voel je een stukje rust in je opkomen terwijl je je haiku schrijft.
Aanvaarden is een bitterzoet pad naar innerlijke rust, maar het leidt ernaar toe. Geef jezelf een knuffel voor het onder woorden brengen van die tedere gevoelens.

5: Het lichaam


Rust raakt elk deel van ons, onze geest, ons hart, ons lichaam, onze ziel. We zitten heel veel tijd in ons hoofd, en dan is het goed te weten, dat als we in ons hoofd geen rust kunnen vinden, het ons op een andere plek in ons lichaam misschien wel lukt.
Zoals bijvoorbeeld door een warm bad te nemen, blootsvoets in het gras te lopen, een hond strelen…allemaal kleine dingetjes die ons hart kunnen vullen met rust
In deze haiku gaan we uitdrukken op welke manier wij een fysieke gevoel van rust ervaren.
Ontspan even en haal je een situatie voor de geest waarin je je rustig voelt . Schrijf het op.
Voel het in alle details in je lichaan. In eenvoudige woorden breng je dat gevoel op papier, laat je lichaam spreken en geniet van de rustgevende gevoelens die je bemerkt. Laat je lichaam spreken.