Haiku en PoétiCure, deel IV

De Haiku en mededogen met jezelf, tekstbron Kathy Curtis.

1: Imperfectie

Probeer deze oefening eens; denk aan iets wat je ellendig doet voelen. Het maakt niet uit om welke reden, misschien is er iets dat je jezelf niet vergeven kan. Probeer nu eens mededogen te voelen voor jezelf in die situatie en blijf even bij jezelf om het goed te voelen. Adem het diep in en voel het mededogen door heel je lichaam. Hoe voelt dat?
Deze week gaan we haikus bouwen rond mededogen voor jezelf. Als je de neiging hebt om hard te zijn voor jezelf, of als je vecht met sommige emoties, dan is de zelfreflectie en het schrijven dat je deze week doet een uitstekende hulp.

Hoe goed ga jij om met je fouten en vergissingen? Het is moeilijk om niet te oordelen, noch anderen, noch onszelf, nochtans doen al die oordelen geen goed aan onze psyche.
We zien zo graag onze perfecte zelven. Het is nochtans bevrijdend om je gevoelens van mislukking, schaamte en spijt te erkennen en te delen, dan je bent er geen gijzelaar meer van. Als je de juiste mensen vindt om die gevoelens te delen, voel je je gesteund. Daarom kan schrijven helpen, je deelt het met het papier en pas met anderen als je er klaar voor bent.
Brene Brown, schrijft: ‘als perfectionisme onze drive is, zit de schaamte naast je en angst is de medebestuurder.’

Welke gevoelens bubbelen op in je als je denkt aan je imperfecties? Neem je tijd en laat een imperfectie of een vergissing in je die je nog stoort naar boven komen. Schrijf ze op.
Blijf er even bij en kijk naar je zelf in die situatie waar het over gaat. Kijk met alle mededogen naar jezelf en let op wat je in je lichaam voelt. Laat nu de woorden en beelden die in je opkomen maar een vorm aannemen zodat je stilaan je haiku voorbereidt. Hou het simpel en blijf kijken met meedogende ogen. Wees bereid om iets te schrijven over de waarheid over jouw relatie tot imperfectie.

Troost.

Eén manier waarop we onszelf mededogen gunnen zijn kleine troostjes. Als we aandacht geven aan die troostmomentjes en er even dankbaar voor zijn, zakken ze een beetje dieper in ons hart. Het zijn meestal simpele dingen, een knuffel, een fris briesje als het warm is, een aai aan ons huisdier of gewoon even naar de wolken staren. Zo werkt mindfulness ook, we beslissen om wat attenter te zijn op onze ervaringen. Soms betekent dat openstaan voor ongemakkelijke gevoelens. In dit geval gaat het er om bewust te zijn van de helende momenten in ons leven. Hopelijk vind je ook een beetje troost in het uitdrukken van wat jou troost.

Neem even rustig in overweging welke dingen jou troost kunnen brengen. Misschien komt er een beeld in je op. Neem je tijd ervoor en adem traag in en uit en neem de woorden in je op die het beeld bij je oproept. Schrijf lukraak neer wat in je opkomt. Dan ga je lettergrepen tellen om je haiku te maken. Merk op hoe je haiku het goede gevoel dat je al had, versterkt.

3: Slaap

Eenderde van de volwassenen sukkelt met zijn slaap. Dat is niet verwonderlijk met het hectische, veeleisende leven dat velen van ons leiden. Wat we deze les doen is beschrijven hoe slaap voor je voelt. Of het makkelijk is voor je of niet, we gaan onze ervaring met slaap in woorden gieten.
Word zo rustig als je kan en denk over je relatie met de slaap, wat ook in je opkomt, is het startpunt voor de haiku. Maak een snelle nota.
Voel waar het in je lichaam zit en merk de woorden op die bij dat gevoel horen. Blijf bij je gevoel terwijl je schrijft, wees eerlijk en als je moeite hebt met slapen, druk dat dan uit. Slaap je lang, schrijf dan daarover, of als je teveel slaapt of als slaap je troost geeft. Er zijn geen grenzen, het is jouw eigen verhaal. Blijf schrijven tot je het gevoel hebt dat je iets betekenisvol over jezelf gezegd hebt.
Denk eraan dat we haikus schrijven die verband houden met zelfcompassie en kijk hoe slaap daarin zou kunnen passen.