Wolkje

de donkere wolk
van de angst
zo duister in de avond
ik laat ze los en laat ze gaan
ze drijft tegen de nachtelijke hemel aan
waar ze thuis hoort
verder en verder weg van mij
ik hoop dat ze verloren loopt
in die onmetelijke ruimte
en dat de sterren haar misleiden
zodat mijn angst een dwaalster wordt
en ook een licht puntje
emily puckpoeti_LI